غسل دادن پیامبر(ص)

عبد اللَّه بن عبّاس- گوید: چون رسول خدا (ص) وفات یافت کار غسل او را امیر المؤمنین علىّ بن ابى طالب (ع) بدست گرفت و عبّاس و پسرش: فضل نیز با آن حضرت بودند، چون حضرت على (ع) از غسل پیامبر (ص) فراغت یافت کفن از چهره مبارک حضرتش کنار زد و گفت: «پدر و مادرم فدایت، پاکیزه زیستى و پاکیزه بدرود حیات گفتى، با مرگ تو چیزى از ما بریده شد که با مرگ هیچ یک از انبیاء گذشته بریده نشده و آن نبوّت و اخبار آسمانى است، مصیبت تو از طرفى به اندازه‏اى بزرگ است که با این مصیبت ویژه‏ات تسلّى بخش مصیبت هر کس دیگرى هستى، و از طرفى نیز بر تمامى مردم سایه افکنده است به طورى که همه در این غم شریک‏اند، و اگر به صبر و پایدارى فرمان نداده و از بى‏تابى و ناشکیبائى نهى نفرموده بودى هر آینه اشک دیده‏مان را در این راه با گریه فراوان مى‏خشکاندیم [و لکن آنچه که همیشه بر دل ما بماند غم و غصّه‏اى است که دست بدست هم داده‏اند و آن درد و مرض هر دو درد مرگ‏اند، و البتّه این غم و غصّه در راه مصیبت تو بسى اندک است‏]، پدر و مادرم‏ فدایت ما را به نزد خدایت یاد آر و ما را وجهه همّت خود دار.» سپس خود را به روى بدن آن حضرت انداخت و صورتش را بوسید و کفن را به رویش کشید.

ترجمه امالى شیخ مفید    ص   115    

/ 0 نظر / 30 بازدید