مشربه؛ یعنى بستان یا زمین نرمى که گیاه به راحتى در آن مى‏روید. به زمینى هم که در میان آن تپه بلندى واقع شود، یا غرفه و بنایى در آن باشد، اطلاق مى‏شود. مشربه باغى بوده که در میان آن صُفّه یا غرفه‏اى بوده و در این محل «ماریه قبطیه»، ابراهیم فرزند رسول خدا صلى الله علیه و آله را به دنیا آورده است. این مشربه در شمال منطقه بنى قریظه، در حرّه شرقى واقع است؛ جایى که به آن دشت نیز مى‏گویند.

باغستانِ مورد نظر، در زمان ورود اسلام به مدینه، متعلق به مُخَیریق یهودى بود.

زمانى که جنگ احد رخ داد، وى به یهودیان گفت: بر اساس معاهده ما با محمّد، باید به کمک او بشتابیم. آنان گفتند: امروز روز شنبه است. مُخَیریق سخن آنان را نپذیرفت و شمشیر برداشت و به پیامبر صلى الله علیه و آله پیوست. وى به هنگام حرکت گفت: اگر من کشته شدم، هرچه دارم از آنِ محمد است. او در احد کشته شد و رسول خدا صلى الله علیه و آله در باره‏اش فرمود:

«مُخَیْرِیق خَیر یَهُودٍ».

 بدین ترتیب اموال و زمین‏هاى او در اختیار پیامبر صلى الله علیه و آله قرار گرفت.

ماریه قبطیه، زنى شایسته بود که مقوقس حاکم مصر، همراه پاسخ نامه رسول خدا صلى الله علیه و آله براى دعوت او به اسلام، خدمت آن حضرت فرستاد. همراه وى، خواهر او با نام سیرین نیز فرستاده شد که حضرت او را به همسرى حسّان بن ثابت درآورد.

رسول خدا صلى الله علیه و آله این زن را که زنى زیبا و متدیّن بود، ابتدا در یکى از خانه‏هاى حارثة بن نعمان که در نزدیکى مسجد بود، جاى داد. پس از چندى، حفصه همسر دیگر حضرت پیش از تخریب‏ از روى حسادت، به آزار وى پرداخت و همین سبب شد تا آن حضرت، ماریه را در مشربه، که در منطقه عالیه یا عوالى مدینه قرار داشت، سکونت دهد؛ جایى که به نام ماریه، که مادر ابراهیم بود، به «مشربه امّ ابراهیم» معروف گردید. پس از آن، هر از چندى حضرت به دیدار او مى‏رفت.

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.