قسمتى از مسجد النّبى که در ناحیه جنوبِ شرقى (رو به سوى قبله) مسجد قرار دارد، و حدّ فاصل میان منبر و قبر پیامبر است، به نام «روضه مطهّره» و «روضه شریفه» شناخته مى‏شود. این قسمت فضیلت زیادى دارد؛ چرا که در حدیث رسول خدا صلى الله علیه و آله به عنوان روضه‏اى بهشتى معرفى شده است:

 «مَا بَیْنَ بَیْتِی وَ مِنْبَرِی رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّةِ وَ مِنْبَرِی عَلَى تُرْعَةٍ مِنْ تُرَعِ الْجَنَّةِ».

این حدیث مورد اتفاق شیعه و سنى است؛ هرچند در تعریف محدوده روضه، اختلافاتى میان علما و محققان وجود دارد:برخى، دیوار شرقى مسجد را که کنار قبر پیامبر صلى الله علیه و آله است، حدّ شرقىِ روضه دانسته‏اند، اما در حدّ غربى، تنها نقطه منبر را حدّ آن مى‏دانند و به این ترتیب، حدودروضه را به یک مثلثى، محدود مى‏سازند که یک زاویه آن منبر و دو زاویه دیگر آن دیواره شرقى مسجد است. این در حالى است که برخى دیگر، تمامىِ مسجدِ زمان پیامبر صلى الله علیه و آله را روضه مى‏دانند.

نظریه دیگر آن است که برابرِ دیوار شرقىِ مسجد، در کنار قبر پیامبر، در غرب نیز به همان عرض، از منبر به پایین- به سمت شمال- محدوده روضه است که بر آن اساس، روضه شامل یک مستطیل مى‏شود. این تعریف، مشهورترین نظریه در میان اهل سنت است. ستونهاى این بخش بر اساس همین نظریه، متفاوت از سایر ستونهاست، به طورى که یک ردیف از ستونها از قبر تا منبر کاملا با رنگ ویژه‏اى رنگ‏آمیزى شده است.

علماى شیعه در باره تعریف روضه بر این باورند که، روضه از دیوار محراب در جنوب- که امروزه با نرده‏هاى فلزى مشخص است- آغاز و در شمال، به چهارمین ستون منتهى مى‏گردد؛ یعنى یک ستون علاوه بر آنچه اهل سنت مى‏گویند و حد دوم آن در شرق داخل بیت پیامبر صلى الله علیه و آله و بیت فاطمه زهرا علیها السلام است و در سمت غرب برابر منبر شریف مى‏باشد

 

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.