در غرب عرفات، مسجدى است بزرگ با نام «مسجد نمره». از این مسجد با نام‏هاى مسجد حضرت ابراهیم، مسجد عرفه و مسجد عُرَنَه- وادى حاشیه عرفات- هم یادکرده‏اند. مسجد نَمِره در قرن دوم هجرى و در دوره منصور عباسى بنا شده و پس از آن همواره مورد توجه مورّخان و سفرنامه‏نویسان بوده است. محتمل است که مسجد از قرن نخست برپا بوده و به روزگار منصور بازسازى شده باشد. بخشى از این مسجد در محدوده شرعى عرفات نیست و به اعتقاد علماى شیعه و سنى، در زمان وقوف، کسى حق توقف در آن را ندارد.

مساحت مسجد در عهد مهدى عباسى، حدود هشت هزار متر مربع بوده و این نشانه اهمیتى است که این مسجد در قرن دوم هجرى براى مسلمانان داشته است. مسجد نمره در سال 559 قمرى به دست جمال الدین اصفهانى وزیر بازسازى شد و مساحت آن تا حدود 14400 متر افزایش یافت. گویا این مسجد در آن زمان، بدون سقف و رواق بوده است؛ سپس در روزگار عثمانى‏ها رواق‏هایى براى آن ساخته شد.

بناى فعلى مسجد در عهد سعودى‏ها ساخته شده و مساحت آن تا پیش از توسعه فهد به حدود هیجده هزار متر مربع مى‏رسد. اکنون این مسجد داراى رواق‏هاى متعدد و نیز چهار مناره است که در شرق و غربِ آن بر سرپا است‏

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.