فدک دهکده‏اى آباد و داراى سرزمین حاصلخیز و نخلستان‏ها و باغ‏هاى زیبا بود که در نزدیکى خیبر قرار داشت. از فدک تا مدینه دو روز راه فاصله است. و ساکنان آن همه یهودى بودند.هنگامى که پیامبر به نزدیک خیبر رسید محیّصة بن مسعود را به فدک فرستاد تا آنان را به اسلام دعوت کند و بیم دهد که اگر مسلمان نشوند با آنان جنگ خواهد شد. محیّصه نزد یهودیان فدک ماند. آنان به محیّصه گفتند در قلعه نطات عامر، یاسر، اسیر و حارث سالار یهودیان هستند، گمان نمى‏کنیم محمد بتواند به سرزمین آنان نزدیک گردد تا آنکه خبر کشته شدن بزرگان و پهلوانان خیبر به اطلاع ایشان رسید، این موضوع آنان را به وحشت انداخت و ارکانشان را از هم پاشید. سرانجام مردى از سران یهود به نام نون بن یوشع همراه تنى چند از آنان با محیّصه نزد رسول خدا رفتند و صلح کردند و از او خواستند تا با اینان نیز همانند خیبریان رفتار شود. ایشان نیز پذیرفت.کار فتح و مصالحه فدک به دست امیر المؤمنین انجام شد.

سرزمین فدک چون بدون لشکرکشى و جنگ فتح شده بود از اموال خالصه آن حضرت به شمار مى‏آمد و متعلق به خود ایشان بود. رسول خدا که همواره عنایت خاصى داشت تا هر کسى که به آن حضرت خدمت کرده آن را جبران کند، به روایت علامه مجلسى در بحار الانوار 29/ 115 فدک را در قبال مهر حضرت خدیجه که بنا بر قول مشهور خود خدیجه پرداخته بود به دخترش حضرت فاطمه بخشید و فرمود: «دخترم همانا مادرت خدیجه بر گردن من مهر داشت، پدرت فدک را به عوض آن براى تو قرار داد و به تو و پس از تو به فرزندانت بخشید». به روایت کلینى 1/ 543 به عنوان حق ذوى القربى و خویشاوندان به او بخشید. برخى احتمال داده‏اند فدک را براى این به فاطمه بخشید که امیر المؤمنین در آینده براى اداره حکومت اسلامى از آن استفاده کند. فدک بعدها پس از رحلت رسول خدا رنگ سیاسى به خود گرفت و در طول تاریخ فراز و نشیب‏هاى زیادى پیدا کرد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.