باید دانست که شواهد کتاب و سنّت صراحت دارد که خداى سبحان بندگان خود را دوست دارد، چنانکه مى‏فرماید:

 «یُحِبّهُم وَ یُحِبّونَهُ» (مائده، 54) «خدا آنان را دوست دارد و آنان خدا را دوست دارند».

و مى‏فرماید: «انَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذینَ یُقاتِلُونَ فی سَبیلِهِ» (صف، 4) «خدا کسانى را که در راه او کارزار مى‏کنند دوست دارد».

و مى‏فرماید: «انَّ اللَّهُ یُحِبّ التَّوابینَ وَ یُحِبّ المُتَطَهِّرینَ» (بقره، 222) «خدا توبه کاران و پاکیزه‏کاران را دوست دارد».

و مى‏فرماید: «قُل ان کُنتُم تُحِبّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونى یُحبِبکُمُ اللَّهُ وَ یَغفِر لَکُم ذُنُوبَکُم» (آل عمران، 31) «بگو اگر خدا را دوست دارید مرا پیروى کنید تا خدا شما را دوست دارد و گناهانتان را بیامرزد».

و رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرمود: «انّ اللّه یعطى الدّنیا من یحبّ و من لا یحبّ، و لا یعطى الایمان الاّ من یحبّ» «خدا دنیا را به کسى که دوست دارد و به کسى که دوست ندارد مى‏دهد، ولى ایمان را نمى‏دهد مگر به کسى که دوست دارد».

و فرمود: «اذا احبّ اللّه عبدا لم یضرّه ذنب» «وقتى خدا بنده‏اى را دوست‏ دارد گناه به او زیان نمى‏رساند».

و فرمود: «اذا أحبّ اللّه عبدا ابتلاه، فان صبر اجتباه، و ان رضى اصطفاه» «وقتى خدا بنده‏اى را دوست دارد او را مبتلا مى‏سازد، پس اگر شکیبائى کند وى را بر مى‏گزیند، و اگر خشنود باشد او را گزین مى‏کند».

و فرمود: «من اکثر ذکر اللّه أحبّه اللّه» «کسى که بسیار یاد خدا کند خدا او را دوست دارد».

و از خدا چنین حکایت فرمود: «بنده به وسیله نوافل (مستحبّات) همواره به من تقرّب مى‏جوید تا او را دوست گیرم و چون به مرتبه دوستى من رسید شنیدن و دیدن و گفتن او به من باشد».

و فرمود: «اذا أحبّ اللّه عبدا، جعل له واعظا من نفسه، و زاجرا من قلبه، یأمره و ینهاه» «وقتى خدا بنده‏اى را دوست دارد، براى او پند دهنده‏اى از درون وى و بازدارنده‏اى از دل وى قرار مى‏دهد که او را امر و نهى کند».

و امثال این‏ها بیش از حدّ شمار است.

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


.: Weblog Themes By M a h S k i n:.